Randomizowany proces chirurgii w leczeniu pojedynczych przerzutów do mózgu ad 8

Niepowodzenia leczenia są dwojakiego rodzaju: nawroty w pierwotnym miejscu i nowe przerzuty w miejscach w mózgu innych niż pierwotny (odległe przerzuty). Przyczyny dwóch rodzajów awarii są prawdopodobnie inne. Nawrót w pierwotnym miejscu jest prawie na pewno spowodowany niepowodzeniem początkowego leczenia, aby całkowicie wyeliminować pierwotne przerzuty. Nawroty w odległych miejscach w mózgu mogą wynikać z nowych przerzutów rozprzestrzeniających się do mózgu po zakończeniu leczenia pierwotnego guza mózgu lub z obecności dodatkowych (ale niewykrytych) przerzutów do mózgu, które były obecne, ale nie zostały zniszczone przez radioterapię w tym czasie. pierwotne przerzuty do mózgu poddano leczeniu. Dawka promieniowania stosowana w naszym badaniu (36 Gy [3600 rad]) została wybrana, ponieważ ta dawka była bliska górnej granicy zakresu powszechnie stosowanego w leczeniu przerzutowych guzów mózgu. Jest możliwe, ale mało prawdopodobne, aby użycie wyższej dawki promieniowania mogło zmienić nasze wyniki. Jednak duże, wieloośrodkowe badania prowadzone przez Radiation Therapy Oncology Group28 29 30 nie wykazały żadnych znaczących korzyści z wyższych dawek promieniowania lub różnych schematów frakcjonowania w leczeniu przerzutów do mózgu.
Przy każdym zabiegu chirurgicznym należy porównać śmiertelność operacyjną z ewentualnymi korzyściami z operacji. We wcześniejszych seriach pacjentów z pojedynczymi przerzutami do mózgu leczonych operacyjnie, umieralność operacyjna mieściła się w zakresie od 10 do 34 procent.15, 16, 31 32 33 34 35 36 Jednak wraz z postępem techniki chirurgicznej pojawienie się CT skanowanie, a także stosowanie kortykosteroidów, śmiertelność pooperacyjna w większości serii zgłoszonych w ciągu ostatnich 10 lat była poniżej 10 procent 19, 20, 37, 38 4 procent w obecnym badaniu mieściło się w dopuszczalnym zakresie i było identyczne do 30-dniowej śmiertelności w grupie promieniowania. Dlatego nie było nadmiernej śmiertelności z powodu operacji w porównaniu z samym promieniowaniem.
Ważnym odkryciem był wysoki odsetek pacjentów, u których udowodniono po operacji lub biopsji, że nie mieli przerzutowych guzów mózgu. Wszyscy pacjenci mieli potwierdzone tkankowo guzy pierwotne zdiagnozowane przed ich włączeniem do badania; 6 z 54 pacjentów (11 procent) nie miało nowotworów z przerzutami, pomimo stwierdzenia zmian w obrazowaniu CT i rezonansie magnetycznym, które były zgodne z przerzutami do jednego mózgu. Chociaż standardową praktyką było założenie, że pacjenci z układowym rakiem, u których rozwijają się zmiany śródczaszkowe, mają przerzuty do mózgu, w przeszłości zdarzały się doniesienia o odsetku wyników fałszywie diagnozowanych aż o 50 procent przy badaniu CT.39 Biorąc pod uwagę stosunkowo wysoki odsetek błędnego rozpoznania przerzutów guzy na podstawie tomografii komputerowej, nawet jeśli resekcja nie jest możliwa, stereotaktyczna biopsja igłowa może być nadal warta potwierdzenia rozpoznania. Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów z kontrolowanym rakiem układowym, których przeżycie prawdopodobnie zależy od leczenia uszkodzenia mózgu. Połowa pacjentów w naszym badaniu, u których udowodniono, że nie ma przerzutów do mózgu, miała potencjalnie odwracalne infekcje lub stany zapalne.
Chociaż nasze badanie wykazało, że operacja i radioterapia przewyższały samą radioterapię w leczeniu przerzutów pojedynczego mózgu, sama radioterapia pozostaje leczeniem z wyboru u większości pacjentów z przerzutami do mózgu
[więcej w: ricco pajęczno, gratka gniezno, mlokum ]