Pomyślna alogeniczna transplantacja zubożonego w komórki T szpiku kostnego z blisko dopasowanych HLA niespokrewnionych dawców ad 5

Napromieniowane krwinki czerwone i płytki krwi ulegały transfuzji w razie potrzeby. Wszyscy pacjenci otrzymywali acyklowir jako profilaktykę przeciwko infekcjom wirusa opryszczki, a pacjenci seronegatywni dla wirusa cytomegalii otrzymywali składniki krwi od dawców nie zawierających cytomegalii 50. Dożylną immunoglobulinę podawano profilaktycznie przez co najmniej pierwsze 120 dni50 lub dłużej u pacjentów z utrzymującą się hipogammaglobulinemią. Począwszy od roku 1986, poważne zakażenia wirusem cytomegalii były leczone gancyklowirem w skojarzeniu z immunoglobuliną, zgodnie z wcześniej opisanym schematem. Ocena wszczepienia i nawrotu
Czas potrzebny do wszczepienia szpiku kostnego określono w pierwszym dniu, w którym liczba granulocytów obwodowych krwi osiągnęła 1000 na milimetr sześcienny u pacjentów z trwałymi przeszczepami. Wszczepienie trilineage zostało udokumentowane przez badanie szpiku kostnego 14 do 28 dni po transplantacji. Zgodnie z protokołem, dalsze badania szpiku wykonywano około 50 dni, 100 dni, 180 dni, roku, 1/2 lat i 2 lat po transplantacji, a następnie co roku, w celu oceny trwałego przeszczepu i nawrotu. Dane cytogenetyczne potwierdziły wszczepienie. Od 1986 r. Wszczepianie pacjentów bez instruktażowych markerów cytogenetycznych zostało potwierdzone analizą polimorfizmu długości fragmentów restrykcyjnych (RFLP) 52, 53. U niektórych pacjentów fenotypy czerwonych krwinek i różnice HLA dawcy-biorcy dostarczyły dodatkowych danych dotyczących wszczepienia. Na nawrót wskazały morfologiczne objawy białaczki w szpiku kostnym, krwi obwodowej lub miejscu pozaszpikowym lub nawrót cytogenetyczny klonu nowotworowego. Cytopenia występująca po potwierdzonym wznowie białaczkowym nie została uznana za dowód niewydolności przeszczepu, ale została przypisana nawrotowi.
Analiza statystyczna
Skumulowane prawdopodobieństwa aktuarialne wszczepienia i GVHD zostały obliczone za pomocą metody granicznej produktu Kaplan-Meier54. The Mantel-Cox statistic55, 56 został użyty do porównania różnic między grupami. Dane dotyczące przeżycia zostały najpierw podzielone na trzy kategorie prognostyczne pacjentów przed leczeniem – tych z chorobami nienowotworowymi, z wczesną neoplazją (ostra białaczka w pierwszej remisji i przewlekła białaczka szpikowa w fazie przewlekłej) oraz z zaawansowaną neoplazją – po której Kaplan -Mniejsze krzywe obliczono dla trzech grup i różnice porównano, jak opisano powyżej. Wszystkie wartości P są dwustronne. Przeżycie wśród pacjentów z chorobą nowotworową wyrażono jako liczbę pacjentów zarówno żywych, jak i bez nawrotów (tj. Przeżycie wolne od zdarzeń losowych). Wyniki zostały zaktualizowane do 11 lipca 1989 r. Dla tego raportu.
Wyniki
Włamanie limfohipopoetyczne, funkcja przeszczepu i odrzucenie przeszczepu
Rycina 2. Rycina 2. Włamanie limfohipohemopoetyczne i dawka komórek szpiku. Panel A pokazuje łączne prawdopodobieństwo i tempo wszczepiania szpiku. Płaszczyzna krzywej przedstawia pacjentów z trwałym wszczepieniem (jak zdefiniowali Beatty i in. 4); pacjenci z niewydolnością przeszczepu zostali uwzględnieni w obliczeniach. Znaczniki oznaczają pacjentów, których dane zostały ocenzurowane z dalszej analizy w momencie śmierci; stałe kropki przedstawiają pacjentów, którzy przeżyli
[podobne: ricco pajęczno, gratka gniezno, szpital wieliszew ]